W naszej rubryce wiersze, nadesłane przez panią Kaję Zajączkowską.
Rozmowa
Gaikami, polami, rzekami,
Płynie rozmowa między mami.
Leśny, zielony wiatr niesie mi twe ciepłe słowa.
Z daleka czy z bliska,
Rozum tego pojąć nie zdoła,
Ale serce rozumie i czuje więcej niż pomyśli głowa.
Czy to rzeczywistość, czy złudzenie znowu mnie mami,
Że może być coś między nami…
Może przyjaźń trwała, niezniszczalna,
A może tylko znajomość lekka, banalna.
Lecz czy można zaprzyjaźnić się z wiatrem,
Który stale wieje w koronach drzew,
Przychodzi i odchodzi, kiedy chce?
Czy można oswoić dzikiego niedźwiedzia,
Co w leśnych ostępach ma swą gawrę?
Jest królem zielonych kniei
I w ciszy dumnie kroczy samotnymi ścieżkami….
Wiej wietrze zielony…
Wiej we wszystkie świata strony.
Potargaj włosy drzewom,
Tu i tam, gdzie tylko cię myśl poniesie.
A ty niedźwiedziu zostań w swym zielonym lesie,
Gdy będziesz w potrzebie, echo twój ryk mi przyniesie.
Wtedy przylecę na skrzydłach anioła,
Otrę łzy, przytulę, pocieszę,
Taka to będzie nasza cicha rozmowa.
Bo tylko cierpiąca dusza zrozumie duszę zranioną,
Otuli ciepłym słowem, przyłoży plaster nadziei na rany serca krwawiące,
I przez mrok towarzyszyć ci będzie,
Aż wzejdzie jasne słońce…
Piękny świat
Tyle piękna jest na świecie,
Zapachów, smaków, widoków,
Rozmów, uśmiechów, spojrzeń,
Które nadają życiu prawdziwy sens,
Usprawiedliwiają cel naszych dążeń.
Te ulotne chwile, gdy szczęście łapiemy za kruche skrzydła,
Jesteśmy mocni i silni nadzieją, że jutro swym pięknem nas zawstydzi.
I tak pełni wiary i radości bierzemy życie pełnymi garściami,
Chłoniemy każdą niezwykłą chwilę,
Jakby miała być tą jedyną…ostatnią…
Może
Może poznasz smak milczenia,
Który obecność w pustkę zmienia.
Może nie wszystko umiem Ci wybaczyć.
Może jest taki punkt, za którym wszystko można stracić.
Może jest taka łez granica, za którą tylko uśmiech zostaje.
Może jest taki świat, gdzie człowiek człowiekowi nie nóż, a serce podaje.
Może…
Polecamy twórczość pani Kai Zajączkowskiej. Czekamy na Wasze wiersze. Najciekawsze opublikujemy.