W naszej stałej rubryce wiersze nadesłane przez Jagodę Buch.

A oto słowo o Autorce.

Jagoda Buch (ur. 1984 w Poznaniu) – ekonomistka, poetka, recenzentka literacka, reportażystka i animatorka kultury słowa. Od lat mieszka i tworzy w Środzie Wielkopolskiej. Zodiakalna Ryba – marzycielka z duszą wojownika. Nie znosi nudy ani bezruchu. Miłośniczka zwierząt, górskich wędrówek oraz spacerów brzegiem morza. Wolne chwile spędza aktywnie, najczęściej w towarzystwie swojego psa. Na co dzień prowadzi literackie przestrzenie w mediach społecznościowych: blogi „Czytadło” oraz „Literackie podróże Jagody” na Facebooku, konto na Instagramie „biblioteczka_jagody”, a także blog na platformie Blogspot. Jej recenzje książkowe można usłyszeć na antenie „Radia Głos Literacki”, a także przeczytać w serwisach: nakanapie.pl oraz sztukater.pl. Współpracuje z wydawnictwami i środowiskami literackimi w całej Polsce. Jest autorką tomików poetyckich „Wędrowiec w krainie ciszy” (2024), „Wędrowiec cieni” (2025) oraz „Tam gdzie się kończę” (2026), a jej wiersze publikowane były w licznych antologiach, czasopismach literackich oraz projektach audio. Laureatka i finalistka wielu konkursów, w tym prestiżowego Złotego Kałamarza – I miejsce w 2025 roku (organizatorzy: Biblioteka Publiczna w Środzie Wielkopolskiej oraz Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu – Filia w Środzie Wlkp.). Równolegle pisze reportaże do Gazety Średzkiej, dokumentując działalność Sekcji Ekonomicznej Koła Naukowego Studentów i Absolwentów WASE w Środzie Wielkopolskiej, której jest aktywną członkinią. Pisze uczciwie – z ciszy, emocji i drogi, która wciąż prowadzi ją dalej.

 

A oto wiersze Jagody Buch

echo wewnętrznej symfonii

 

„Nigdy nie wie się, co poradzić z tym krzykiem,
co odzywa się w nas samych.”
– Czesław Miłosz

wśród dźwięków miasta
grzmotów burzy
w ciszy nocy słyszę
dźwięk odbitego echa
jak symfonię natury
wielki ocean emocji

ten wewnętrzny krzyk
głos tęskniącej duszy
rozbrzmiewa jako tajemnica

czy to ból czy radość
smutek i rozpacz
to tkwi we mnie
jak głęboko ukryty skarb
w głębinach mojego bytu

w tym krzyku tkwi moja siła i moc
by walczyć z przeciwnościami
odkrywać nowe szlaki

więc niech ten krzyk
choć czasem trudny do zniesienia
będzie moim przewodnikiem
moim drogowskazem

to moja historia
moja mądrość
niech was inspiruje
umiejętność słuchania
zrozumienia waszego wnętrza
duszy

i niech natchnie was do działania
i poszukiwań

 

(z tomiku WĘDROWIEC W KRAINIE CISZY)

 

 

Przyciągnięci nieznanym

„Zawsze ulega się urokowi tajemnicy.
Pomimo niedorzeczności sytuacji.”
— Antoine de Saint-Exupéry, Mały Książę
(przeł. Jan Szwykowski, Muza SA, Warszawa 2021, s. 12)

Zawsze ulega się urokowi tajemnicy,
Choć świat wydaje się pełen niedorzeczności.
Tam, gdzie logika kłóci się z rzeczywistością,
Tajemnica wciąż ma swoje miejsce – w ukryciu, w ciszy.

Zbyt często zapominamy o jej mocy,
O jej magii, co w sercu się budzi.
Pomimo absurdów, wątpliwości i strachów,
Tajemnica daje poczucie spokoju i nadziei.

Zamknięci w świecie pełnym pytań bez odpowiedzi,
Zawsze wracamy do tego, co nieznane,
Bo to, co nie do końca zrozumiane,
Wciąż fascynuje nas, przyciąga jak światło w mroku.

W tej niedorzecznej sytuacji, gdy wszystko wydaje się nieistotne,
W tajemnicy znajduje się to, co najpiękniejsze.
Nie ma tu logicznych wyjaśnień, tylko uczucie,
Że świat jest pełen cudów, których nie rozumiemy,
Ale wciąż pragniemy je odkrywać.—

 

(z tomiku WĘDROWIEC CIENI)

 

Milczący świat

„W życiu bowiem istnieją rzeczy,
o które warto walczyć do samego końca.”
— Paulo Coelho

Nie wszystko, co boli, jest raną,
czasem tylko echo słów,
które nigdy nie padły.
Idziemy, krusząc pod stopami
„nie warto” — i „za późno już”.

Świat nie woła, nie zatrzymuje —
milczenie jest próbą,
czekającą na odpowiedź.
Czego chcesz? — pytają oczy przechodnia
i tylko serce zna kontekst.

Są rzeczy, które nie proszą o zgodę:
wiara, że można — pomimo wszystko.
Miłość jak rdzeń, który nie rdzewieje,
gdy duszę ścina mróz.

Jeśli walczyć — to bez dekoracji,
bez widzów i fanfar,
bo sens nie tkwi w wygranej,
lecz w tym, że się nie poddałeś.

 

(z tomiku TAM, GDZIE SIĘ KOŃCZĘ)

 

 

Polecamy twórczość Jagody Buch. Czekamy też na Wasze wiersze. Najciekawsze opublikujemy.